دوبرمن

دوبرمن یا در اصطلاح صحیح‌ دابِرمَن سگی است با جثه متوسط ، بدنی تو پر ، عضلانی و قوی که این ویژگی‌ها سرعت زیاد و استقامت چشم‌گیری در این نژاد بوجود آورده است.

مشخصات ظاهری

دوبرمن از لحاظ ظاهری زیبا و از لحاظ رفتار و حرکات نجیب، پرانرژی، مصمم، هوشیار، نترس، مطیع و اشرافی می باشد. یک دابِرمَن اصیل و تربیت یافته ماهیت خود را بعنوان یک دوست و یک محافظ باوفا به اثبات رسانده است.

چشم ها بادامی شکل، دارای عمق متوسط با حالتی قوی و پر انرژی که رنگ آن از قهوه ای معمولی تا قهوه ای تیره در سیاه رنگ و قرمز و خاکستری و حنایی در سگ های لکه دار متغیر است. گوش های کوتاه شده را بصورت افراشته نگاه می دارد.

دندان ها بسیار قوی و سفید هستند و عملکرد آن دقیقاً شبیه به قیچی است.

خلق و خو

سگی است پر انرژی، دقیق، مصمم، هوشیار، نترس، اشرافی و مطیع و در عین حال مهاجم. هوشیاری، چاوکی و چالاکی عضلات و رفتار وجود آشکاری است که در چشم هر بیننده ای جلب توجه می کند.

دوبرمن سگی باوفا است و بیشتر از هر نژادی اثرات حیوانات نجیب زاده را دارا می باشد. حس شجاعت و کنجکاوی در چشمهای تیره و در هماهنگی با ویژگیهای بدن کاملاً مشخص است. دوبرمن  یک سگ بسیار پرانرژی و یک نگهبان بسیار وفادار و شجاع است.

به طور مداوم در تلاش برای محافظت از خانواده و یا خانه و قلمرو آن است. دوبرمن  به عنوان یک همدم، بسیار پرماجرا است و دوست دارد محیط اطرافش را بررسی کند. چالش‌های جالب را دوست دارد. نژاد بسیار مطیع و پاسخگو به آموزش است.

بسیار حساس است و توجه بسیار زیادی به محیط اطراف دارد. گاهی اوقات ممکن است غالب گشته باشد.

هنگامی که توسط یک غریبه به آن نزدیک می شود، می تواند احساس خجالت داشته باشد، اما اگر احساس کند ارعاب می کند، ممکن است تهاجمی باشد. اگر به سگ های عجیب و غریب نزدیک شود، آن را تهاجمی می کند.

تاریخچه

دوبرمن در سال 1860 در آلمان توسط شخصی بنام لویی دوبرمن پرورش یافت. لویی دوبرمن از تورینگن یکی از معدود افرادی است که تا به حال چنین تاثیر عظیمی در جهان سگ داشته است.

او یک جمع کننده مالیاتی بود که به طور معمول خانه به خانه می رفت و احساس می کرد که او برای محافظت از خود در رفت و آمد‌های روزانه نیاز به یک سگ نگهبان دارد.

او در ابتدا یک ژرمن شپرد و یک ژرمن پینچر و سپس نژاد خود را با گری هوند و تریر منچستر را آمیزش داد. در نهایت، او با این کار یک نژاد جدید  که امروزه به عنوان دوبرمن شناخته می شود را بوجود آورد.

در اصل، دوبرمن ها بزرگتر بودند و دارای ساختار عضلانی سنگین بودند. پرورش دهنده‌های آینده نگر یک سگ ورزشی‌تر میخواستند. درسال 1899 اولین باشگاه دوبرمن ایجاد شد.

نه سال بعد، اولین بار دوبرمن راه خود را به خاک آمریکا تبدیل کرد. این نژاد در اروپا و آمریکا مورد توجه قرار گرفت و توسط مقامات پلیس به عنوان نگهبان مورد استفاده قرار گرفت.

امروزه، آن را به عنوان محافظ خانواده می‌شناسند و اگر یک مزاحم وجود داشته باشد، به وی هشدار داده و از خانواده اش محافظت می کند. این نژاد چنان محبوبیت ایجاد کرد که عنوان دومین نژاد محبوب سگ در سال 1977 را بدست آورد.

اجداد

German Pinscher ، Rottweiler ، Beauceron ، Grey Hound و English Grey Hound

آراستن

به آراستن و مراقبت کمی برای پوشش بدنش نیاز دارد زیرا موی بسیار کوتاهی دارد و همچنین ریزش مو در این نژاد متوسط می باشد.

طول عمر

بالای 13 سال در صورت نگهداری درست و اصولی.

وزن و ارتفاع

وزن در نرها: (30-40) ک.گ ، در ماده ها: (30-40) ک.گ

ارتفاع در نرها: (66-71) س.م ، در ماده ها: (61-66) س.م

شرایط نگهداری

برای نگهداری در آپارتمان مناسب می باشد به شرط آنکه در طول روز به آن اجازه انجام فعالیت بدنی کافی داده شود. دوبرمن بسیار پر انرژی است و به ورزش و فعالیت بدنی زیاد و تمرین روزانه نیاز دارد.

اما بهترین مکان برای او یک حیاط متوسط خواهد بود. اگر به طور روزانه به طور ذهنی تحریک نشود یا انرژی فیزیکی اعمال نشود، احتمالا به علت نا امیدی از بین خواهد رفت. الزامات ورزش به طور معمول می تواند با پیاده روی طولانی فراهم شود.

دوبرمن نسبت به سرما حساس است بنابراین در مناطق سردسیر، پلیس قادر به کار با این نژاد نمی باشد.  می تواند در آب و هوای معتدل زنده بماند، اما اگر در خانه خود با خانواده اش زندگی کند، واقعا رشد می کند.

از آنجا که سگ ماجراجویی است، مهم است که در هنگام تمرین مراقبش باشیم تا کار خطرناک انجام ندهد.

 سلامتی و بیماری

غالباً سگ سالمی است. بیماریهای خونی ، مشکل چاق شدن در سنین بالا ، نفخ ، مشکلات لگن و بیماریهای قلبی قابل ذکر می باشد.  

چند نگرانی جزئی در رابطه با سلامت دوبرمن از جمله دمودیکوزیس، استئوسارکوما، چرخش معده و هیستوپاتیک مزمن وجود دارد. در این نژاد یک رشته از آلبینیسم وجود دارد که گاهی اوقات دیده می شود.

سایر مواردی که گهگاه دیده می شود شامل هیپوتیروئیدی، و نارکولپسی می باشد. هیچ نگرانی عمده ای وجود ندارد که این نژاد را احاطه کرده باشد.

با این حال، مهم است که پیگیر مراقبت از حیوان خانگی خود باشیم و تستهای پیشنهاد شده برای دوبرمن را که عبارتند از تست های قلبی، آزمایشات مفصل ران و چشم و آزمایشات DNA  ترجیحا انجام دهیم.

منبع: پتسبوک

اشتراک گذاری مطلب:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسته بندی
جدیدترین مقالات
همراه همیشگی حیوانات خانگی شما هستیم
سبد خرید
فروشگاه
لیست علاقه مندی ها
0 مورد سبد خرید
حساب من