چاو چاو chow chow

پتسبوک – چاوچاو  ترکیبی از ابهت یک شیر، تنبلی یک پاندا، جذابیت یک عروسک خرسی، استقلال و غرور گربه و وفاداری یک سگ است.

ویژگی ظاهری

چاو چاو ها با چشمان فرورفته، سر بزرگ، و موهای پرپشت، ظاهر بسیار جالب دارند. البته، شاید در یک نگاه به نظر برسد که این سگ کمی بد خلق است، اما اگر این سگ به خوبی آموزش ببیند، به هیچ وجه تهاجمی و پرخاشگر نخواهد بود. سگ چاوچاو (به اختصار چاو) ترکیبی از ابهت یک شیر، تنبلی یک پاندا، جذابیت یک عروسک خرسی، استقلال و غرور گربه و وفاداری یک سگ است او همچنین به عنوان یک نژاد که قبلاً در کاروان های امپراطوری چینی نگهداری می شد دارای یک عزت و احترام است او واقعا عاشق این نیست که او را در آغوش گرفته شود یا به او توجه شود، اما او یک مصاحب آرام و دلسوز به فرد مورد علاقه‌اش خواهد بود و وفاداری او به اعضای خانواده دیگر نیز ادامه خواهد یافت. بنابراین او برای خانه با بچه‌های بزرگ‌تر که می‌دانند چطور با سگ‌ها برخورد کنند، بهتر است. در صورتی که چاوچاو با کودکان بزرگ شود، آن‌ها را با آغوش باز پذیرا خواهد بود. البته بد نیست بدانید که سگ های چاوچاو (چوچو) صبر و حوصلۀ چندانی ندارند و ممکن است در برابر آزار و اذیت دیگران، واکنش شدیدی از خود نشان بدهند. درصورتی که این سگ از تولگی تجربۀ مثبتی از برخورد با غریبه‌ها داشته باشد، در بزرگسالی هم رفتار مناسبی با آن‌ها خواهد داشت. با این حال، این نژاد کاملاً محافظتی است، تا زمانی که افراد غریبه بدون دعوت صاحب خود به خانه آنها نزدیک شوند، در این صورت رفتاری پرخاشگرانه از خود نشان خواهد داد. به یاد ماندنی ترین ویژگی جسمی این نژاد ممکن است زبان آبی-سیاه او باشد. طبق افسانه چینی، رنگ آبی زبان چاو چاو نسان دهندۀ لیس زدن آسمان در هنگام آفرینش است. او همچنین دارای پاهای ستبر و مستقیم عقبی است که به او ظاهری محکم و ایستاده بخشیده است. سگ های چاو چاو سرعت پایینی دارند و برای کسی که به دویدن و ورزش علاقه دارد، انتخاب مناسبی نیست. البته با کمی تلاش می‌توانید همراهی خوبی برای پیاده‌روی با او داشته باشید.
وقتی صحبت از آموزش میشود، با لحن بیان مناسب می‌توانید سگ چاو چاو را به حرکت وادارید. هیچ سگی را نباید بصورت بدنی تنبیه کرد، اما در برابر این سگ باید بیش‌تر مراقب باشید، زیرا ممکن است واکنش ناخوشایندی نسبت به تنبیه بدنی نشان دهد! به عبارتی دیگر، چاو چاو مغرور، تحت هیچ شرایطی تنبیه فیزیکی را تاب نمی‌آورد. بهترین راه برای کنترل و مدیریت این سگ، حفظ اقتدار و ثبات در تمرینات هست که در این صورت هیچ مشکلی با او پیدا نخواهید کرد. در صورتی که ظاهر منحصر به فرد و روحیۀ استقلال‌طلب سگ چاو چاو مطابق با طبع شماست، این سگ می‌تواند بهترین دوست و همراه شما باشد.

نکات برجسته

– مستقل و لجباز هستند و به صاحبی نیاز دارند که بخوبی مدیریتشان کند، اما اجازه به دست گرفتن اختیارشان به کسی را نمیدهند.
– باید کاملا اجتماعی شوند و این آموزشها را از تولگی ببینند تا در بزرگسالی با افراد و حیووانات دیگر رفتار مناسبی داشته و با آرامش زندگی کنند.
– به غریبه ها بدبین بوده و ترجیح میدهند که با اعضای خانواده خود زندگی کنند.
– به دو تا سه بار در هفته به شانه زنی نیاز دارند تا پوشش بدنشان در وضعیت مناسبی قرار گیرد.
– در آپارتمان به خوبی زندگی می کنند به شرطی که ورزش روزانه را انجام دهند.
-فرورفتگی چشم چاو چاو میدان دید او را محدود میکند پس بهتر است از روبهرو به او نزدیک شوید.

برای داشتن یک سگ سالم ، هرگز از یک توله سگ فروش ، یک فروشگاه حیوان خانگی یا یک پرورش دهنده خریداری نکنید که مجوزهای بهداشتی و یا تضمینی را ارائه ندهد. به دنبال یک پرورش دهنده معتبر باشید که سگ های پرورشی خود را آزمایش کند تا مطمئن شود که آنها عاری از بیماری های ژنتیکی هستند که ممکن است بر روی توله سگ ها اثر بگذرد و با وعده های سالم پرورش می یابند.

تاریخچه چاو چاو

به عقیدۀ کارشناسان نژاد سگ چاو چاو یکی از قدیمی‌ترین نژادهای سگ در دنیا است و آزمایش‌های ژنتیکی این ادعا را ثابت میکند. طبق بررسی‌های انجام شده، این نژاد باستانی به منطقه مغولستان و شمال چین تعلق داشته که به مرور زمان به همراه قبایل مغولی به مناطق جنوبی سفر کردند.
تصویرهای اولیه سگ هایی که شبیه چاو چاو هستند در سفالگری و در نقاشی‌هایی که از سلسلۀ هان (206 سال قبل از میلاد تا 22 سال بعد از میلاد) به جا مانده، مشاهده می‌شود. گفته می‌شود که یکی از امپراتورهای چینی، 2500 جفت چاو را به عنوان سگ شکار پرورش می‌داد. علاوه بر شکار، این سگ‌ها را برای محافظت از سرمایه‌های صاحبان‌شان هم نگهداری می‌کردند. استفاده از پشم چاوچاو برای لباس و گوشت او به عنوان غذایی لذیذ بود.
در چین، چندین نژاد چاو چاو وجود دارد: سگ زبان سیاه (hei shi-tou)، سگ گرگی (lang gou) و سگ خرسی (xiang gou) مهم‌ترین آن‌ها بودند. اینکه چرا اسم این سگ به چاوچاو تغییر پیداکرد، داستان جالبی دارد.. بازرگانان انگلیس در اواخر قرن هجدهم شماری از سگ های خرسی را با کاروان‌های خود حمل می کردند. آن‌ها به هر قلم جنس متفرقه‌ای که با خود داشتند که شامل این سگ‌ها هم می‌شد، چاو چاو می‌گفتند. این نام تا به امروز روی این نژاد سگ باقی ماند. در سال 1781 میلادی، سگ چاو در یکی از کتاب‌های انگلیسی با عنوان آثار تاریخی و باستانی سلبورن به نوشته گلیبرت وایت توصیف شد.
همسایگان او یک جفت چاو چاو از کانتون (اکنون گوانگدونگ) به خانه آورده بودند ، و او آنها را در زندگی روستایی خود مشاهده کرد. هواداران می گویند چاو چاو های امروزی نسبت به 200 سال قبل، تغییراتی داشته‌اند.با این حال ، تا یک قرن بعد نگذشته بود که چاو چاو ها به طور منظم وارد می شدند. ملکه ویکتوریا، که عاشق سگ ها بود، به این نژاد علاقه مند شد و این باعث محبوبیت آن شد. یک باشگاه نژاد در انگلستان در سال 1895 تشکیل شد.
اولین چاو چاو که در یک نمایشگاه سگ آمریکایی ظاهر شد، تاکیا نام داشت که در در نمایشگاه کلوپ Westminster Kennel در سال 1890 مقام سوم را بدست آورد. کلوپ آمریکایی Kennel AKC این نژاد را در سال 1903 به رسمیت شناخت و اولین چاو ثبت شده در AKC با نام ین هو نامگذاری شد. چاوچاوها در دهه 1920 مورد علاقۀ خانواده‌های مشهور و ثروتمند بودند تا جایی که در زمان رئیس جمهور آمریکا، کالوین کولیج (President Calvin Coolidge) به کاخ سفید راه پیدا کردند و رئیس جمهور کالوین کولیج و همسرش، تیمی، یک چو قرمز و بلک بری و یک چاو سیاه را نگه داشتند. تحلیلگر زیگموند فروید نیز از طرفداران چاو بود و دخترش آنا سگ ها را نگهداری و پرورش می داد. طرفداران اخیر او مارتا استوارت هستند. چاو ها گاهی اوقات در برنامه تلویزیونی اش با او ظاهر می شوند. امروزه، چاو چاو در بین 155 نژاد و گونه های شناخته شده توسط AKC رتبه 64 را کسب کرده است.

اندازه

قد چاو چاو بین 17 تا 20 اینچ و وزن آن 40 تا 70 پوند است.

خلق و خو

برخی‌ها سگ چاو چاو را از نظر ویژگی‌های شخصیتی و رفتاری همچون گربه‌ها می‌دانند: لجول، مغرور، مستقل، باهوش و سرسخت. البته همه این‌ها به کنار یک چاو با تربیت خوب هرگز نباید پرخاشگر و خجالتی باشد. چاوها بیشتر سرشان گرم خودشان است و اصلاً به دنبال دردسر نیستند. آن‌ها با اعضای خانوادۀ خود بازی می‌کنند، اما غریبه‌ها شانس چندانی برای برقراری ارتباط دوستانه با آن‌ها نخواهند داشت. بخصوص اگر بدون موافقت و دعوت او وارد محیط زندگیش شوند . با این حال ، در صورت معرفی توسط یکی از صاحبان وی ،به غریبه ها اجازه خواهد داد تا او را لمس کنند.
سگ چاو چاو باید از تولگی اجتماعی شود. اگر انتخاب شما توله چاوچاو است، بهتر است از همان تولگی او را به افراد، حیوانات خانگی و موقعیت‌های جدید معرفی کنید تا در بزرگسالی، کمترین مشکل ایجاد کند.

سلامتی

به طور کلی سالم است اما همانند همه نژادها، در معرض بیماری‌های زیادی قرار می‌گیرند. همه چاوها به یکی یا همه این بیماری ها مبتلا نخواهند شد، اما مهم است که در صورت بررسی این نژاد از آنها آگاه باشید. اگر شما در حال خرید یک توله سگ هستید، یک پرورش دهنده معتبر پیدا کنید که سوابق پزشکی و گواهینامه‌های سلامت توله و والدینش را نشان دهد. مجوزهای بهداشتی ثابت می کند که یک سگ مورد آزمایش قرار گرفته و از یک بیماری خاص پاک شده است.
در چاوها، شما باید از بنیاد ارتوپدی حیوانات برای باسن و از بنیاد رجیستری چشم سگ (CERF) که دارای گواهی نرمال بودن چشم است، استفاده کنید. از آنجا که برخی از مشکلات بهداشتی تا زمانی که یک سگ به بلوغ کامل نرسد، ظاهر نمی شوند، برای سگ های کوچکتر از 2 سال اجازه سلامت صادر نمی شود. به دنبال پرورش دهنده ای باشید که تا دو یا سه سالگی سگ های خود را پرورش ندهد. مشکلات زیر در نژاد رایج نیست، اما ممکن است رخ دهد:

ناهنجاری باسن (Hip Dysplasia): این بیماری ارثی زمانی اتفاق می‌افتد که استخوان ران به درستی روی مفصل باسن قرار نگرفته باشد. که منجر به ایجاد درد و حتی لنگی دریک یا دو پای عقب بشود. اما ممکن است در سگ مبتلا به ناهنجاری باسن هیچ نشانه ناراحتی مشاهده نکنید. با بزرگ شدن سگ، آرتروز می تواند رشد کند. غربالگری اشعه ایکس برای ناهنجاری باسن توسط بنیاد ارتوپدی برای حیوانات یا برنامه pennhip دانشگاه پنسیلوانیا انجام می شود.
 ناهنجاری باسن ارثی است، اما می تواند با عوامل محیطی مانند رشد سریع رژیم غذایی با کالری بالا یا آسیب های ناشی از پرش یا افتادن در کف های نرم و صاف بدتر شود.

فرورفتگی مژه (Entropion): این ناهنجاری باعث می‌شود مژه‌ها به سمت داخل فر بخورد و ممکن است یک یا هر دو چشم سگ شما درگیر این بیماری شود. در صورتی که مشاهده کردید سگ چاو چاو شما نگاهش را می‌دزدد، به احتمال زیاد دچار این بیماری شده است. این بیماری با جراحی قابل درمان است.

مراقبت

می توانند با انواع خانه ها، از کاخ ها گرفته تا آپارتمان ها، سازگار شوند. اما بهتر است همیشه در محیط خانه و کنار اعضای خانوادۀ خود زندگی کنند، نه در یک حیاط خلوت و بیرون خانه. آنها نمی توانند گرما را به خوبی تحمل کنند، بنابراین هنگام طوفان، آنها را در داخل خانه نگه دارید. مانند هر سگ، یک سگ چاو چاو بالغ برای سالم و شاد ماندن نیاز به ورزش و تمرین روزانه دارد، بیش از حد توصیه نمی‌شود  و در حد روزانه 15 دقیقه پیاده روی می‌تواند نیازهای جسمی چاو چاو را برطرف کند.
چاوچاو، سگی خانگی است و علاقۀ زیادی به دوری از خانه ندارد، با این حال اگر خانۀ حیاط دار دارید، بهتر است با حصار محکمی اطراف آن را ببندید. با این کار مطمئن خواهید بود که غریبه‌ها به سگ‌تان نزدیک نمی‌شوند چاوچاو ها به راحتی زندگی در خانه را می‌آموزند، اما در هر صورت، آموزش استفاده از قفس به شدت توصیه می‌شود. استفاده از قفس آموزش‌ را برای شما راحت‌تر می‌کند و علاوه بر آن، به سگ‌تان اجازه نمی‌دهد که در نبود شما، وسایل خانه را بجود. قفس تنها ابزار است نه زندان، بنابراین چاو خود را برای مدت طولانی در آن نگه ندارید. بهترین مکان برای یک چاو کنار شما است.
سگ های چاوچاو توانایی یادگیری بالایی دارند و به خوبی می‌توانند دستورات شما را یاد بگیرند. و یک آموزش کلامی معمولاً تنها چیزی است که برای تربیت آنها لازم است. هیچگاه نباید سگ مورد تنبیه بدنی قرار گیرد، او تنبیه بدنی را تجمل نمی‌کند. چاو به شدت مغرور و مستقل هرگز به تنبیه جسمی پاسخ نخواهد داد. احترام او را در تولگی با اقتدار و ثبات مدیریت کنید، و در بزرگسالی مشکلی برای آموزش او نخواهید داشت. اما اگر بگذارید توله سگ ناز تمام وقت با خودش مشغول باشد، حتما با مشکلاتی روبرو خواهید شد.

تغذیه

مقدار روزانه توصیه شده: روزانه 2 تا 4/3 2 فنجان غذای سگ با کیفیت که به دو وعده تقسیم می شود. میزان غذای سگ بزرگسال شما بستگی به اندازه، سن، سوخت و ساز بدن و میزان فعالیت آن دارد. سگها دقیقاً مانند مردم هستند و همه آنها به همین مقدار غذا احتیاج ندارند. تقریباً ناگفته پیداست که یک سگ بسیار فعال به چیزی بیش از یک سگ تنبل نیاز دارد. کیفیت غذای سگ که خریداری می کنید نیز تغییر می کند – هرچه غذای سگ بهتر باشد، مواد غذایی بهتری هم به بدن او خواهد رسید و کمتر از آن باید در کاسه سگ خود قرار دهید. به مقدار غذایی که در اختیار سگ خود قرار می‌دهید دقت کنید و بجای اینکه یک بار مقدار زیادی از غذا را جلویش بگذارید، بهتر است در دو مرحله این کار را انجام بدهید. در این صورت سگ شما وضعیت مناسبی خواهد داشت. اگر مطمئن نیستید که وی اضافه وزن دارد، آزمایش چشم و تست دستی را انجام دهید. اول، به او نگاه کنید. باید بتوانید کمر را ببینید. سپس دستان خود را روی پشت او، شست ها در امتداد ستون فقرات قرار دهید، و انگشتان خود را در دوطرف بدن سگ خود قرار دهید. شما باید بتوانید بدون فشار دادن زیاد، دنده های او را حس کنید اما نبینید. اگر حس نکردید، او به غذای کمتری و ورزش بیشتر نیاز دارد.

رنگ و پوشش

سگ های چاوچاو از نظر پوشش بدن به دو دستۀ نرم و سخت تقسیم می‌شوند.

پوشش سخت که البته درمیان چاوها بیشتر دیده می‌شود، ضخیم و پرپشت است. زیر این پوشش سخت نیز، موهای نرم، ضخیم و پشمی مشاهده می‌شود. موها در اطراف سر و گردن ضخیم‌تر هستند و همچون یال شیر به نظر می‌رسند. دم سگ چاو چاو نیز روی پشت بدنش جمع شده و پرپشت و پر مو می‌باشد.

برخی از سگ های چاوچاو، دارای پوشش بدن نرم و البته پرپشتی هستند. در این مدل از پوشش بدن، موها در قسمت‌های گوش، پا، دم و گاهی کل بدن سگ بلندتر به نظر می‌رسد.

پوشش بدن این نژاد سگ از 5 رنگ قرمز، سیاه، آبی، دارچینی و کرم تشکیل می‌شود. حالا ممکن است سگ چاوچاو شما، بطور خالص به یکی از این رنگ‌ها باشد یا اینکه بتوانیم انواع سایه‌روشن را در قسمت‌های مختلف بدنش ببینیم. اگر شما در حال خرید یک توله سگ هستید، به پرداخت هزینه های به اصطلاح رنگ های نادر یا عجیب و غریب نپردازید. برخی از پرورش دهندگان ، رنگ سگهای خود را به عنوان شامپاین، نقره، یاس بنفش، شکلات یا سفید توصیف می کنند، اما این فقط نام های فانتزی برای رنگ های معمولی است.

هفته ای سه بار چاو چاو خود را شانه بزنید تا پوشش بدنش در وضعیت خوبی باقی بماند و علاوه بر آن، میزان مو ریزی روی اسباب و لوازم منزل‌تان کاهش یابد. سگ های چاوچاو، موریزی فصلی بسیار شدیدی دارند و در این دوره‌ها، لازم است توجه ویژه‌ای به پوشش بدنش داشته باشید. 
برای شانه زدن ، به یک شانه از جنس استیل ضدزنگ با دندانه های درشت متوسط احتیاج دارید. یک برس نرم برای پاها. یک برس متوسط برای موهای بلندتر بدن؛ و یک بطری اسپری رقیق شده برای شفاف کردن پوشش در هنگام شانه زدن. هرگز یک پوشش خشک را مسواک نزنید تا موجب شکستگی آن نشوید. تمام پوشش را به سمت پوست برس بزنید تا احتمالاً لایۀ درونی موها دچار ژولیدگی نشود. احتمالاً شما می خواهید حداقل ماهانه چاو خود را حمام ببرید. اگر سگ شما مدت زمان زیادی را بیرون از خانه سر می‌کند و بیشتر کثیف می‌شود، می‌توانید او را بیشتر به حمام ببرید.
حداقل دو یا سه بار در هفته دندانهای چو خود را مسواک بزنید تا انواع جرم و باکتری ها پاک شود. هر چند مسواک زدن روزانه بهتر است.

ممکن است یک یا دو بار در ماه ناخن های او را مرتب کنید. اگر صدای برخورد ناخن ها را روی زمین میشنوید ، خیلی بلند هستند. ناخن های کوتاه پا را در وضعیت خوبی قرار داده تا از درد و خون ریزی دردناک در پا جلوگیری شود. وقتی او یک توله سگ است، ناخن چاو خود را مرتب کنید تا او را به آن عادت دهید. پنجه های او را به طور مكرر مرتب كنید – سگها با پاهای خود به دهان و گوش ها دست می زنند. نظافت را با یک تجربه مثبت و پر از تمجید و جوایز انجام دهید، تا در هنگام بزرگسالی، زمینه را برای آزمایشات آسان دامپزشکی و سایر کارها فراهم کنید.

رابطه چاو چاو با کودکان و حیوانات خانگی دیگر

در صورتی که سگ های چاوچاو از تولگی در کنار کودکان بزرگ شوند، در بزرگسالی نیز رفتار خوبی با آن‌ها خواهند داشت. هرچند بصورت کلی این سگ‌ها چندان صبور نیستند و معمولاً بدرفتاری‌ها را تحمل نمی‌کنند.

چاوها در خانواده هایی با فرزندان بزرگتر که نحوه رفتار با سگ را می دانند مناسب است. مانند هر سگ، همیشه به فرزندان بیاموزید که چگونه به چاو خود نزدیک شوند و آنها را لمس کنند و نظارت کافی بین رفتار سگها و کودکان خردسال داشته باشید تا از هرگونه گاز گرفتن یا کشیدن گوش جلوگیری کنید.

توله هایی که به خوبی اجتماعی شده و آموزش دیده اند می توانند با سگها و گربه های دیگر زندگی کنند، به خصوص اگر از تولگی با آنها بزرگ شوید. آنها رفتار مناسبی را با سگهای جنس مخالف دارند. اما ممکن است با سگ های همجنس بجنگند.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

 فارسی سازی پوسته توسط: همیار وردپرس