گربه پرشین نژادی ایرانی

 پتسبوک – پرشین به عنوان همدم ایده آل است، به ویژه اگر شما به دنبال یک گربه شیرین و مودب هستید. 

ویژگیهای ظاهری

گربه پرشین یا ایرانی یک گربه بزرگ تا حدی متوسط است که دارای بدن متعادل و متناسب و صورتی بامزه است. سر بزرگ و گرد، گوش های کوچک و دمی نسبتا کوتاه دارد. این نژاد دارای یک پوزه بسیار کوچک است، که خود آن دلیلی برای بامزه بودن صورت حیوان می‌شود.

پرشین‌ها به دلیل بعضی از ویژگی‌های ساختاری مستعد یک سری از مشکلاتی هستند که سلامتی آن‌ها را برهم می‌زند به خصوص سینوس‌ها و تنفس آن‌ها بیش‌تر دچار مشکل خواهد شد. یکی از این ویژگی‌ها همین پوزه کوتاه آن ‌هست که باعث می‌‌شود به راحتی گرد و غبار وارد بینی گربه شود و سبب سخت شدن تنفس شود.

گربه پرشین به خاطر موی بلند، نرم و موجدار خود مشهور است. در حالی که نقره ای محبوب ترین رنگ برای کسانی است که گربه پرشین دارند، اما بیش از 80 رنگ متنوع از جمله سیاه، سفید، آبی، کرم و دودی برای این نژاد دوست داشتنی وجود دارد. طول عمراین نژاد حداکثر تا 15 سال می‌باشد.

 

خلق و خو گربه پرشین

این گربه می تواند برای مدت زمان طولانی بدون فعالیت باقی بماند و به دلیل همین ویژگی به اصطلاح به آن “مبل خزدار” گفته می‌شود. با این حال، سزاور چنین شهرتی می‌باشد چون پرشین بسیار باهوش و علاقه مند به بازی کردن است اما در هر صورت فعالیت و کنجکاوی این نژاد نسبت به سایر گربه‌ها کمتر است.

در حالی که بسیار مهربان است همچنین بسیار علاقه مند است که به عنوان حیوان خانگی انتخاب شود اما هیچ‌وقت برای جلب توجه کردن شما را اذیت نمی‌کند.

 

مراقبت

نژاد گربه ایرانی نیاز به نگهداری قابل توجهی دارد. این گربه به شانه کردن مداوم و روزانه نیاز دارد تا موهای زیبای خود را خود حفظ کند و از گره خوردن موهایش در امان باشد. برخی از صاحبان این نژاد حتی موهای بلند پرشین، مخصوصا در اطراف مقعد را کوتاه می‌کنند تا مانع از چسبیدن مدفوع به موها شوند.

 

تاریخچه  گربه پرشین

گربه ایرانی مدت زیادی است که این محبوبیت را به دست آورده است. در سال 1871، هنگامی که اولین نمایش مدرن گربه در کریستال پالاس در لندن برگزار شد، در نمایش شرکت کرد. این جشن، توسط هریسون ویر، برگزار شد و بسیاری از نژادهای گربه حضور داشتند و به راحتی نژاد پرشین در میان محبوب‌ترین‌ها قرار گرفت.

نژاد گربه ایرانی اولین بار در سال 1871 در انجمن طرفداران گربه (CFA) ثبت شد. اگرچه بر طبق گزارشات گفته می‌شود که اجداد مو بلند آن‌ها در اوایل دهه 1500 در اروپا دیده شده است. آنها بر اساس شواهد این دوران، احتمالا توسط کاروان‌های رومی و فنیقی از پرشیا ( ایران) و ترکیه به اروپا آورده شده بودند. همچنین به طور گسترده‌ای محققین معتقدند که ژن موهای بلند به طور طبیعی در گربه هایی که در مناطق کوهستانی ایران زندگی می‌کنند ظاهر می‌شود.

بعضی از این گربه های پرشین در دهه 1600 میلادی توسط شخصی ایتالیایی به نام دلا واله (1586-1652) به ایتالیا وارد شدند. این توریست در مقاله خود، پرشین را به عنوان یک گربه خاکستری با موهای بلند و ابریشمی توصیف کرده است. بیشتر گربه‌های ایرانی توسط نیکلاس کلود فابری ( از منجمان معروف فرانسوی)، از ترکیه به فرانسه و بعد از آن توسط مسافران دیگر به انگلیس برده شدند.

 

میزان محبوبیت 

در اوائل دهه 1900، پرشین‌ها به پرشین‌ آبی در بین نژادها برای خود حکمرانی می‌کردند. به عنوان مثال حتی ملکه ویکتوریا هم دو گربه پرشین را در پیش خود نگهداری می‌کرد. همچنین در دهه 1900، شورای طرفداران گربه در بریتانیا تصمیم گرفت که گربه پرشین (و همچنین نژاد آنگورا و موبلند روسی)  باید به عنوان نژاد ((موبلند)) شناخته شود، سیاستی که تا به امروز همچنان ادامه دارد.

نژاد گربه ایرانی تا اواخر دهه 1800 به آمریکای شمالی وارد نشده بود، جایی که آنها به سرعت پذیرفته شدند. همچنین در ایالات متحده تلاش برای ایجاد پرشین نقره ای به عنوان نژاد جداگانه ای به نام استرلینگ صورت گرفت اما این امر رد شد و گربه های مو بلند نقره‌ای و طلایی در حال حاضر در رده بندی گربه ایرانی یا پرشین قرار می‌گیرند.

صرف نظر از رنگ گربه پرشین، مطمئنا یک نکته‌ای که وجود دارد این است که پرشین یک گربه لوکس، زیبا و با شخصیتی عالی است.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

 فارسی سازی پوسته توسط: همیار وردپرس